"Δεν υπάρχει πιο συναρπαστικό ταξίδι από εκείνο της γνωριμίας με τον εαυτό"

Βασιλική Γ. Βενέτη

2.11.11

Ερωτικές σχέσεις: δύσκολα ή εύκολα μονοπάτια;

Χάδια, φιλιά, ερωτικά σκιρτήματα, έντονη τρυφερότητα και υπερβολικά θετική διάθεση είναι τα βασικά συναισθήματα που βιώνουμε όταν είμαστε ερωτευμένοι. Οι καλύτερες στιγμές στη ζωή μας’ και πώς να μην είναι άλλωστε αφού μια από τις φυσιολογικές ανάγκες είναι η ανταλλαγή ερωτικών συναισθημάτων και το μοίρασμα κοινών εμπειριών με τον άνθρωπο που θεωρούμε ως ιδανικό σύντροφο.

Ο έρωτας χαρακτηρίζεται ως κάτι μαγικό. Μια χημική διαδικασία η οποία ξεκινά από το στάδιο του πόθου όπου η τεστοστερόνη και τα οιστρογόνα ωθούν τους ανθρώπους στην αναζήτηση του ερωτικού συντρόφου. Στο στάδιο της έλξης, οι νευροδιαβιβαστές δηλαδή η αδρεναλίνη, η ντοπαμίνη και η σεροτονίνη δημιουργούν τις κατάλληλες σωματικές και ψυχικές προϋποθέσεις ώστε οι άνθρωποι να έρθουν κοντά για να καταλήξουν στο στάδιο του δεσίματος κατά το οποίο οι σύντροφοι επηρεασμένοι από τη λειτουργία της ωκυτοκίνης και της βαζοπρεσίνης θα συνάξουν μονογαμική σχέση με στόχο την εκπλήρωση του έρωτα τους.

Όμως συχνά συναντάμε ανθρώπους μόνους ή συντρόφους που δηλώνουν ανικανοποίητοι από την επιλογή τους ή εραστές που θεωρούν αρκετά δύσκολο να διατηρήσουν τη συναισθηματική επαφή με τον άνθρωπο που έχουν επιλέξει. Μα αλήθεια είναι τόσο δύσκολο να εμπλακούμε και να διατηρήσουμε ισορροπημένη μια ερωτική σχέση;

Φυσικά, ιδιαίτερα αν τυχαίνει να έχουμε προσφέρει τόσα στις προηγούμενες ερωτικές εμπειρίες και εκείνο που καταφέραμε ήταν να καταλήξουν σε αδιέξοδο. Υπό αυτές τις συνθήκες είναι πιθανό να φοβόμαστε την συναισθηματική απόρριψη ή την αδιαφορία αν προσεγγίσουμε ερωτικά τον άνθρωπο που μας ενδιαφέρει. Μπορεί να συναντήσουμε δυσκολία αν δεν έχουμε σχηματοποιήσει ή αντίθετα αν έχουμε εξιδανικεύσει την εικόνα του επιθυμητού συντρόφου θέτοντας υψηλούς στόχους και μη έχοντας τη διάθεση να συμβιβαστούμε με κάτι λιγότερο. Ίσως εκτιμούμε αρνητικά τον εαυτό μας θεωρώντας ότι δεν αξίζουμε την αγάπη και το ενδιαφέρον των άλλων. Δεν θέλουμε να ωριμάσουμε προσπαθώντας να καλύψουμε τις συναισθηματικές απαιτήσεις μιας ερωτικής σχέσης ή αδυνατούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε πολλούς ερωτικούς συντρόφους και καλύπτουμε την ανάγκη για επικοινωνία, διασκέδαση, σεβασμό από την επαφή με άλλους ανθρώπους. Δίνουμε περισσότερη έμφαση σε κάποιους τομείς της ζωής όπως σπουδές, εργασία, χωρίς να διαθέτουμε χρόνο σε εμάς. Συνειδητοποιούμε ότι οι άλλοι δεν κατανοούν τα θέλω μας και απομονωνόμαστε από το περιβάλλον αναζητώντας εναλλακτικούς τρόπους επικοινωνίας όπως η ανταλλαγή απόψεων μέσα από το διαδίκτυο η οποία είναι ικανή να οδηγήσει σε ερωτικές γνωριμίες.

Πριν προχωρήσουμε σε ερωτική σχέση είναι ιδιαίτερα σημαντικό να γνωρίζουμε τι ζητούμε και πως ορίζουμε τον εαυτό μας σε αυτή. Να κατανοούμε τόσο εμάς και όσο και τον σύντροφο με υπομονή, σεβασμό, ωριμότητα και αμοιβαία ανταλλαγή συναισθημάτων.

Αξίζει να ρισκάρουμε συναισθηματικά ακόμα και αν έχουμε πληγωθεί στο παρελθόν. Επειδή συνέβη κάποτε δεν είναι απαραίτητο να συμβεί πάλι. Αλλά ακόμα και αν συμβεί, θα έχουμε αποκτήσει αρκετά από την εμπειρία και πάνω από όλα την ικανοποίηση που νιώθουμε κάθε φορά που εκδηλώνουμε τα συναισθήματα μας.

Και ίσως είναι ωφέλιμο να λάβουμε υπόψη τις δυσκολίες που συναντήσαμε ώστε να γνωρίζουμε τι είναι αυτό που θα αποφύγουμε στην γνωριμία για να δημιουργήσουμε μια περισσότερο υγιή σχέση.

Βασιλική Γ. Βενέτη, Μ.Α.
Κλινική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια
Επιστημονική Υπεύθυνη ΔΔΕΕΨΥ® Ελλάδα
Υπεύθυνη Διεύθυνσης Veneti CPT Services Ltd-Κύπρος

Οι Σχέσεις Των Ανθρώπων.....

Ζώντας σε ένα πλανήτη με 7 δισεκατομμύρια πληθυσμό, είναι αναμενόμενο ότι καθημερινά θα συναντήσουμε στον «δρόμο» μας πολλούς ανθρώπους. Ανθρώπους γνωστούς-αγνώστους, ενδιαφέροντες-αδιάφορους, συγγενείς-συνεργάτες, φίλους-συντρόφους. Αξιοσέβαστες προσωπικότητες που θα περάσουν από δίπλα ή θα έρθουν κοντά αφήνοντας σε εμάς κάποιο σημάδι ζωής με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο.

Οι ανθρώπινες ή διαφορετικά οι διαπροσωπικές σχέσεις είναι απαραίτητες για την ομαλή εξέλιξη της ύπαρξης μας. Ως κοινωνικά όντα, έχουμε την φυσιολογική ανάγκη να νιώθουμε ότι δημιουργούμε σχέσεις ή ότι ανήκουμε σε ομάδες οι οποίες αποδέχονται και εκτιμούν την ατομική μας ελευθερία προσφέροντας παράλληλα την δυνατότητα της ελεύθερης έκφρασης των προσωπικών μας επιθυμιών.

Και όταν συμβεί να βρεθούμε με τους κατάλληλους ανθρώπους, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα προχωρήσουμε στην σύναξη αλλά και διατήρηση φιλικών ή οικογενειακών ή τυπικών ή ερωτικών ή επαγγελματικών σχέσεων καλύπτοντας με αυτό τον τρόπο την πανανθρώπινη ανάγκη του ανήκειν.

Όμως, συχνά ακούμε ανθρώπους να λένε ότι οι διαπροσωπικές σχέσεις εξελίσσονται με πολλές δυσκολίες ή ότι στην σημερινή εποχή, οι σχέσεις που διακρίνονται από ανθρώπινα ζεστά χαρακτηριστικά είναι σπάνιες ως και ανύπαρκτες. Και συνεχίζοντας, θα πουν ότι οι αιτίες που φαίνεται να παρεμποδίζουν την ομαλή διαδικασία των σχέσεων είναι αρκετές.

Η απόσταση ανάμεσα στους ανθρώπους είναι μια συνθήκη που μπορεί να προκαλέσει εμπόδια. Όταν οι άνθρωποι δεν μπορούν να συναντηθούν πρακτικά, δεν επικοινωνούν αποδοτικά και τότε, μοιραία οδηγούνται στην απομάκρυνση.

Το καθημερινό πρόγραμμα με τις πολλές απαιτήσεις δεν επιτρέπει την πολυτέλεια της ανθρώπινης επικοινωνίας.

Ο τρόπος και το είδος της επικοινωνίας ανάμεσα στους ανθρώπους είναι όμως η σημαντικότερη αιτία της απομάκρυνσης αφού, επανειλημμένα έχει αποδειχτεί ότι προκαλεί μικρές αλλά και μεγάλες παρερμηνείες ως συνέπεια της μη αποτελεσματικής ανταλλαγής των απόψεων. Έτσι, είναι πολύ εύκολο να καταλήξουμε σε παρεξηγήσεις, εντάσεις και τσακωμούς με τους ανθρώπους που προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε.

Η διαφορετικότητα στα ενδιαφέροντα και στις αντιλήψεις των ανθρώπων, η ανασφάλεια, ο εγωισμός, η αρνητική εικόνα του εαυτού, η δυσάρεστη διάθεση, η αίσθηση του ανικανοποίητου, η δυσαρέσκεια, ο ανταγωνισμός, τα αυστηρά κριτήρια επιλογής, ο φόβος της απόρριψης, οι υψηλές απαιτήσεις και προσδοκίες, η λανθασμένη εκτίμηση των διαστάσεων των σχέσεων είναι στοιχεία τα οποία ευκόλως παρεκκλίνουν τις διαπροσωπικές σχέσεις από την θετική διαμόρφωση τους.

Επειδή όμως, είναι ουσιώδες για την ψυχική μας ισορροπία να περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους, χρειάζεται να συμβάλλουμε αμφότεροι τόσο στην διαμόρφωση όσο και στην διατήρηση των διαπροσωπικών σχέσεων.

Εκείνο λοιπόν που συντελεί στην βελτιστοποίηση των σχέσεων είναι η ποιοτική και παραγωγική επικοινωνία, η ανθρώπινη επαφή, ο σεβασμός και η αμοιβαία εμπιστοσύνη, η διάθεση για συμβιβασμό, η αλληλοκατανόηση, η αυθεντικότητα, η εκτίμηση της ατομικής οντότητας των ανθρώπων, η αποδοχή άνευ όρων, η υπομονή, η ηρεμία, η συνεχής και επιμονή προσπάθεια.

Μα περισσότερο από όλα αποδίδει η ειλικρινής έκφραση των απόψεων και των επιθυμιών μας. Η ειλικρίνεια λαμβάνεται υπόψη ως ιδιαίτερα σημαντική για την ανθρώπινη εξέλιξη πόσο μάλλον για την εξισορρόπηση της δυναμικής των διαπροσωπικών σχέσεων.

Γιατί μπορεί «οι καλοί λογαριασμοί, να κάνουν τους καλούς φίλους» και στηριζόμενοι στον διάλογο να διαμορφώνουμε τις κατάλληλες συνθήκες που θα μας φέρουν πιο κοντά στις υγιείς σχέσεις αλλά ταυτόχρονα, οφείλουμε να «δεχόμαστε τους φίλους μας με τα ελαττώματα και τα προτερήματα τους» γιατί ίσως με αυτόν τον τρόπο θα ενισχύσουμε την γνήσια έκφραση του ανθρώπινου χαρακτήρα και θα νιώσουμε περισσότερο ασφαλείς στο διαπροσωπικό μας περιβάλλον.

Και αν τελικά επιτευχθεί, τότε με σιγουριά θα είμαστε σε θέση να πούμε ότι οι σχέσεις των ανθρώπων είναι πραγματικά θείο δώρο!
 
Βασιλική Γ. Βενέτη, Post MA

Κλινική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια
Επιστημονική Υπεύθυνη ΔΔΕΕΨΥ-Ελλάδα, Υπεύθυνη Διεύθυνσης Veneti CPT Services Ltd-Κύπρος      

30.10.11

Veneti V.. (2011). "Personality Disorders: The Cognitive-Behavioral and Schema Therapy". Copyright: LAP Lambert Academic Publishing AG & Co.

A personality disorder, as defined in the Diagnostic and Statistical Manual of the American Psychiatric Association, Fourth Edition, Text Revision (DSM-IV-TR), is an enduring pattern of inner experience and behavior that differs markedly from the expectations of the individual's culture, is pervasive and inflexible, has an onset in adolescence or early adulthood, is stable over time, and leads to distress or impairment. Personality disorders are a long-standing and maladaptive pattern of perceiving and responding to other people and to stressful circumstances. Ten personality disorders, grouped into 3 clusters are defined in the DSM-IV-TR. This book provides a comprehensive overview of personality disorders. It supports information on the several types, the symptoms and the causes of personality disorders. Also, the book discusses the nature of the cognitive-behavioral therapy and schema focused therapy and their effective application on the treatment of personality disorders.


Βασιλική Βενέτη, Post Μ.Α.

Κλινική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, "Διεπιστημονικό Δίκτυο Εξειδίκευσης Επαγγελματιών Ψυχικής Υγείας"